कॉलेज कट्टा म्हणजे आम्हा कॉलेज तरुणाईचा कलाविष्कार करण्याचे एक खुलं व्यासपीठ. याच कट्ट्यावर मधल्या ब्रेक मध्ये
किंवा लेक्चर बंक करून बसायचं आणि पक्याच्या पकवणा-या कविता नाहीतर अन्याचं कितव प्रकरण ....?पासून तर हल्लीच्या
२६/११ च्या हल्ल्यावर येथेच्छ चर्चा सत्र घडवायचं .......यातून निष्कर्ष विदाऊट उत्कर्ष "झिरो".... ( आपल्याकडच्या "चौकशी
समिती" अहवालाप्रमाणे ....) याच कट्ट्यावर अनेक प्रेमवीर नजरेची " गोफण " घेऊन बसलेले असतात, अन मग "पहाताच ती
बाला ....कलिजा खलास झाला.....!" आणि मग स्वत:च घायाळ होतात .एखादीने दिलेला नजरेचा आडवा - तिडवा कटाक्ष कटाक्षाने
टाळत दुसरा कटाक्ष कैच (कि कैश...? ) करायचा . असा हा तरुणाईचा बहर ....!आणि तरुणाईच्या या बहरात प्रत्येकजण न्हाऊन
निघतो !!
त्या दिवशी मी व नुपूर वर्गातून बाहेर पडलो . तसं सकाळपासून आमच्या लक्षात आलं होते , दोन मुलं आमचा पाठलाग
केल्यासारखे मागे मागे आहेत ..... म्हणून मुद्दाम आम्ही कट्ट्यावर बसण्यापेक्षा लायब्ररीत जाऊन बसायचे ठरविले. ( अश्या
ठिकाणी या प्रेमवीषाणूचा उपद्रव कमी असतो .) अनं झालेही तसेच . ते दोघेही बाहेर व्हरांड्यातच थांबले असावेत..? पण अचानक
त्यांच्या पैकी एक आमच्यासमोर उभा "एक्सक्यूज मी मिस ...? त्याने नुपूरकडे पहिले, तुमच्याशी थोडे काम होतं ..." मी मधेच
विचारले काय काम आहे.....? मी जवळ जवळ खेकसलेच .( माझा नुसताच न घाबरल्याचा अविर्भाव .) मनातून दोघीही जाम
घाबरलो होतो. "थोडा वेळ तुम्ही बाहेर याल का...?त्याचा प्रश्न. नुपूरने प्रश्नार्थक नजरेने माझ्याकडे पाहिले. आजूबाजूची मुले
आमच्याकडे पाहातात कि काय असं वाटून आम्ही लायब्ररीबाहेर आलो. तर जीन्याजवळच त्याचा दुसरा साथीदार उभा. " तुम्ही
एकट्याच चला .." त्याने नुपुरला असं सांगताच नुपूरने माझा हात घट्ट पकडला ... तिचा हात थरथरत होता ..." मीहि तिच्या
सोबत येणार ..." मी उसने अवसान आणून त्याला ठणकावले. त्याचा नाईलाज झाला असावा ... शेवटी आम्ही त्या जिन्याजवळ
उभ्या असलेल्या मुलाजवळ गेलो , परंतु नुपूर बरोबर मला पाहताच त्याचा चेहरा अगदीच पडला . "एक्सक्यूज मी मिस"...? तुम्ही
जरा तिकडे थांबता का...? (मला पिटाळाचा शेवटचा निष्फळ प्रयत्न ...) नाही ती इथेच थांबेल ... तुमच काय काम आहे ते सांगा ..."
नुपूरने माझा हात अधिकच घट्ट पकडत त्याला चांगलेच ठणकावले . काय बोलावं .... कसं बोलावं .....या संभ्रमात
तो पडला....त्याला काय बोलायचे आहे हे खरं तर आमच्या दोघींच्या लक्षात आले होते. मला अश्या प्रपोजलचां अनुभव अगदी
एकीव होता , तो असा लाइव बघायला मिळणार म्हटल्यावर माझी उत्सुकता शिगेला पोहचली होती ... ( पण चेह-यावर मी अगदी
धीरगंभीर भाव आणण्याचा आटोकाट प्रयत्न क्जीत होते ) शेवटी त्याने उत्सुकतेचा बांध फोडला . नुपूर तू मला आवडतेस ...(हा
एकदम तुम्ही वरून तू वर आला होता ) मला मनात कसेसेच झाले. गेली दोन वर्ष मी तुला बघतो ... खरं सांगायचे तर मी
अभ्यासही धड करू शकत नाही ..."( हा सप्टेंबर .. आक्टोबर महिना ....म्हणजे एटी केटी इथेही उजेडच म्हणायचा ...!) एखाद्या
राखीव खेळाडूला मधल्या फळीत खेळायचा चान्स मिळावा आणि त्याने जमतील तसे आडवे-तिडवे स्ट्रोक मारावेत अगदी तसाच
त्याचा प्रपोजल स्ट्रोक मारण्याचा उत्साह बघून मला त्याची कीव करावी कि कौतुक .....? काहीच समजत नव्हते... पण एकीकडे
नुपूर थरथरत होती .... हात घामेजले होते. मग मलाही हा प्रकार असह्य झाला नुपूरला मागे सारत मी त्याचा चांगलाच समाचार
घेतला . " तुम्ही कॉलेजला कशा साठी येता...? शिकण्यासाठीच ना ...? मग अभ्यास सोडून हे असले उद्योग करायला काहीच कसे
वाटत नाही.कशाचीही भीडभाड न ठेवता अश्या थिल्लर वागण्या बोलण्याने तुम्ही कसली प्रेमाची याचना करता ...?आधी शिका
....कमवा.... आणि मग विचारा .....! एका दमात मी त्याला सुनावलं ... आणि त्याच्याकडे न बघताच तडक तिथून निघून गेलो.
या अश्या अनेक प्रेमाच्या त-हा ...! ज्या कधी जीव देण्या इतक्या तर कधी जीव घेण्याईतक्या त-हेवाईक ठरतात...! निस्वार्थ ,
निर्वाज्य.. प्रेम आता कुठे आहे...? एकतर्फी प्रेमातून झालेल्या जीवघेण्या घटना आपण रोज वाचतो...हे कसले प्रेम.....? तिचा
नकार त्याच्या पुरुषार्थाचा अपमान समजून तिच्याबरोबर क्रूर खेळ खेळायचा ... आणि प्रत्यक्ष प्रेमालाच पेटवायचे ...? प्रेमावरच
सपासप वार करायचे...? पण तिचा नकार त्याला नसतो .. त्याच्याकडे नसलेल्या कतृत्वाला असतो.."तिचा "नकार "तिचा"
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा